ميدوني، ديگه بهم ثابت شده كه از هر كسي بايد اندازهي تواناييها و دركش توقع داشته باشم.
باز هم بهم ثابت شده كه نبايد از اول ملاك رو روي خوب بودن و بالا بودن فرد بگذارم، چون وقتي خلافش بهم ثابت ميشه بدجور توي پرم ميخوره.
بهتره هيچ تصوري ازش نداشته باشم، حتي اگه خيلي قيافهي بچهگانه و پاكي داشت. بگذارم خودش همه چيز رو بسازه.
واقعاً يك حقيقتيِ ها! "هيچ كس را از ظاهرش قضاوت نكنيد!"