اولين آرزويي كه براي هر جامعه‌اي مي‌كنم،

بعد از سلامتي، اين است كه كسي حق ديگري را نخورد و بالا نكشد. باور كنيد رعايت همين باعث مي‌شود خيلي از مشكلات به خودي خود حل بشوند.

من زياد مواجه نشده‌ام با چنين موجودات محير‌العقولي كه خود را به در و ديوار هم مي‌زنند تا بتوانند حق كسي را بخورند! و خدا را هم شكر مي‌كنم از اين بابت كه تعداد چنين موجوداتي در زندگي‌ام در سطح حداقل است. فقط چند نفري هستند كه البته شكر خدا تا همين الان نتوانسته‌اند به خواسته‌ي كثيفشان برسند؛ و من هر موقع آن‌ها را از فاصله‌ي 3 فرسخي هم مي‌بينم (با اين‌كه تمام سعي خودم را مي‌كنم تا برخوردي با آن‌ها نداشته باشم) تمام بدنم مي‌لرزد.

در درجه‌ي اول برايشان آرزوي شفاي عاجل از درگاه ايزد منان دارم. و در درجه‌ي دوم در صورتي‌كه هم‌چنان چنين موجوداتي در جامعه پيدا شوند آرزويم را به اين شكل تغيير مي‌دهم:

از خدا مي‌خواهم كه آدم‌هاي شر فقط و فقط با كسي مثل خودشان روبرو شوند، چون فقط خودشان از پس همديگر برمي‌آيند.