ضرغامي روي سن مي‌آيد:

«با عرض سلام خدمت حضار گرامي. لازم هست كه از همين ابتدا بگم كه خيلي كم مي‌خوام صحبت كنم و هَپ هَپ هَپ هَپ(تشويق حضار) زياد وقت شما رو نمي‌گيرم. فقط در حد چند جمله. هَپ هَپ هَپ هَپ...»

و هَپ هَپ هَپ‌هايي كه چندين و چند بار پشت سر هم تكرار شد. دست‌زدن‌هاي بي‌مورد و بي‌جا، صداهاي عجيب و غريبي كه از خودشان درمي‌‌آوردند و... من همچنان مانده‌ام كه چرا جو بانمكي عده‌اي را گرفته اما ول نمي‌كند! برق هم با همه‌ي برقي‌اش (!) وقتي كسي را مي‌‌گيرد بالاخره ول مي‌كند، اما اين جو بدمصب بانمكي نمي‌دانم چيست كه ول‌كن ماجرا نيست(قافيه رو داشتيد؟!).