به طرز شرم آوری کشیدم عقب. خدا زنده نگه داره ایرانسل رو. بجز smsهایی که زرت زرت میفرسته و منت میذاره که فلان قدر هدیه گرفتی, موجود بی آزاریه. اون رو روشنش کردم و واسه خودم چپیدم اینجا. اون یکی هم که خاموش بود تا الان. به مبارکی و میمنت هم فعلاً یک طرفه شده و چند روز دیگه کلاً دیگه قطع میشه. بعد ملت هم گیر نمیدن چرا خاموشی چرا خاموشی. اینش خوبه.

این وسط دوستمونم اومد ایران و برگشت و من پررو پررو نشد که برم ببینمش. نشد! نه اینکه نخوام. میفهمی؟ هه هه.